Codzienne wyzwania

Ostatnie tygodnie są dość trudne dla orji. Jest dużo obowiązków, mało czasu wolnego i w zasadzie jej dni mijają na pracy i obowiązkach, w tym oczywiście w dużej mierze obowiązkach domowych, które są częścią jej niewolnictwa, ale nie oszukujmy się są też częścią życia. Różnica jest taka, że orja jest w relacji M/s więc robi to, co Pan jej każe, ewentualnie sama dba o to, by wypełniać swoje zadania i Pan jest jej priorytetem. Wydaje jej się, że udaje się jej to całkiem nieźle, gdy co rano pakuje Panu lunch do pracy. A jednak czuje czasem znużenie i odpoczynek znajduje dopiero siadając blisko Pana nóg wieczorem, albo obserwując jak On pracuje lub czyta. Czasem Pan łapie ją za rękę i przytula, albo pogłaska krótko po głowie, czasem orja śpi obok Pana, gdy On ogląda film. Orja docenia te momenty mocno i stara się czerpać z nich siłę. Pogodziła się wewnętrznie z tym, że Pan może nie mieć siły lub czasu dla niej.

Czasem to jest trudne i pojawiają się różne emocje (jak smutek), ale orja jest zadowolona z siebie, że mimo tego -  jednak nie ma już oczekiwań. Może się smucić, ale jednocześnie nie przeradza się to w jakieś żądania czy mówienie co Pan powinien. Jedyne na co sobie orja pozwala – to prośby. Pan jasno powiedział jej, że orja ma być cierpliwa i uczyć się czekać, więc orja się uczy, a jednocześnie stara się pozostawać pogodna i przyjemna. Pan bowiem nie toleruje, gdy orja - jak to On określa - stara się na siebie zwrócić uwagę i księżniczkuje. 

I w tym wszystkim orja chyba wciąż i wciąż „dojrzewa” jako niewolnica (i to po okresie pewnego buntu), chociaż wciąż wiele jej brakuje i pewnie jeszcze nie raz zaliczy różne "wpadki". Przede wszystkim pewne rzeczy, kiedyś dla niej dziwne, stały się już codziennością.  Jej niewolnictwo stało się też bardziej codzienne, spokojne, mniej emocjonalne. Teraz orja już wie, że Pan robi wszystko w swoim tempie i jak On chce i wymaga absolutnego podporządkowania się Jego wizji. Spojrzała orja zupełnie świadomie i realnie na to, co znaczy taka relacja i jak dużo ma wspólnego z ciężką codzienną pracą, którą się wykonuje niż z... fantazją. Ale gotowa jest wziąć je takim jakie jest, z cieniami i blaskami. Bo mimo, że z całą mocą zrozumiała, że nie będzie jak ona chce - nie wyobraża sobie już nie służyć... 

Apropo blasków… :) Nie pisała jeszcze o tym orja, ale Pan zabrał ją na kolejną już imprezę klimatyczną. I było cudownie, naprawdę. Orja dostała na tej imprezie nawet sporo wolności do tego, by rozmawiać z ludźmi. Było bardzo, bardzo miło, wspólnotowo. Kilka osób podeszło się z orją zapoznać i to było naprawdę cudowne. Pan podarował orji też kolejne cudowne wspomnienia jak polewanie woskiem… orja pamięta Jego wzrok, którym się wtedy na nią patrzył. Kolana miękły. Podarował też orji chłostę na oczach innych ludzi i drugą, gdy orja ucałowała Jego buty wśród ludzi, którzy byli obok, ale jakby to się zupełnie nie liczyło... Była tylko orja i Pan. A nawet orja była taka szczęśliwa, że ludzie ją widzą taką jaka jest, niewolnicą swojego Pana u Jego stop ... :). I chyba z wszystkim momentów, to ten ostatni utkwił w jej sercu najmocniej…